گیسوی رها

هوای ابری

نرده های پوسیده

هجوم هایکو

سرک می کشند از پشت پرچین

شکوفه های زرد و بنفش

به شوق دیدار تو

چه خوب است که این نرده ها

زبان ندارند

می دانی چند بار

ما را با هم دیده اند؟

چند روز دیگر

می شوم مثل خودت

: نیلوفر به بند

خوب می شنود

حرفهای خیس چتررا

رهگذر خیس

کسی زیر باران

زیر چتر

کسی که بارانی نیست

چترم را بگیر

هوای بارانی دلت

مال من